Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Συνταγές. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Συνταγές. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τρίτη, Νοεμβρίου 11, 2008

Η συνταγή της επιτυχίας...


Τα cupcakes όπως σας είπα έγιναν υπέροχα και τώρα που το έμαθα το κόλπο, voila η συνταγή για να με ακολουθήσετε, και δεν θα χάσετε... Τα κεκάκια γίνονται εύκολα, στο butter cream εμπεριέχεται λίγη ταλαιπωρία αλλά το αποτέλεσμα θα σας αποζημιώσει... Πάμε λοιπόν...

Vanilla Cupcakes με Vanilla Buttercream.

Υλικά.

1 1/2 φλιτζάνι αλεύρι που φουσκώνει μόνο του
1 1/4 φλιτζάνι αλεύρι για όλες τις χρήσεις
1 φλιτζάνι (220 γρ) βούτυρο ανάλατο σε θερμοκρασία δωματίου
2 φλιτζάνια ζάχαρη
4 μεγάλα αυγά σε θερμοκρασία δωματίου
1 φλιτζάνι γάλα πλήρες
1 1/5 κουταλάκι του τσαγιού (teaspoon) vanilla extract
ξύσμα από ένα λεμόνι
μια πρέζα αλάτι.

Εδώ να σας πω ότι για τα cupcakes χρειάζεται να προμηθευτείτε κανονικά τα ειδικά ταψάκια με τις 6 ή τις 12 θέσεις μέσα στα οποία τοποθετείτε τα ειδικά χάρτινα θηκάκια. Εγώ που δεν είχα αρκετά θηκάκια, χρησιμοποίησα και αυτά τα στρογγυλά αλουμινένια μικρά "ταψάκια" μιας χρήσης που έχουν όλα τα super market. Επίσης και σε αυτή την συνταγή - και ακόμα περισσότερο στην επόμενη για την butter cream - το βούτυρο πρέπει να είναι εντελώς μαλακό. Εγώ το έβγαλα από το ψυγείο το βράδυ και το χρησιμοποίησα το πρωί. Και πρέπει να είναι κανονικό βούτυρο τύπου president ή lurpak και όχι Βιτάμ. Συνεχίζουμε...
Βουτυρώνετε τα ειδικά ταψάκια και τοποθετείτε μέσα τα χαρτάκια. Αλλιώς βουτυρώνετε τα αλουμινένια. Προθερμαίνετε τον φούρνο στους 170 βαθμούς και βάζετε την σχάρα στην μέση.
Ανακατεύετε τα δύο αλεύρια και τα βάζετε στην άκρη.
Σε ένα μεγάλο μπολ χτυπάτε το βούτυρο με το μίξερ μέχρι να γίνει πολύ μαλακό και λείο. Προσθέτετε την ζάχαρη και τα αυγά και τα χτυπάτε καλά με το μίξερ μέχρι να γίνει ένα μείγμα ομοιογενές και αφράτο.
Προσθέτετε το αλεύρι σε τρία στάδια, εναλλάξ με το γάλα. Χτυπάτε καλά μέχρι να γίνει το μείγμα ομοιογενές.
Προσθέτετε την βανίλια, το αλάτι και το ξύσμα πορτοκαλιού και χτυπάτε καλά, σε μέτρια ταχύτητα για να ανακατευτούν ομοιόμορφα.
Γεμίζετε τα θηκάκια μέχρι τα 2/3 και τα ψήνετε μέχρι να πάρουν όμορφο χρυσό χρώμα και, όταν βυθίσετε μια οδοντογλυφίδα μέσα, να βγει καθαρή.
Τα βγάζετε από τον φούρνο και τα αφήνετε να κρυώσουν τελείως.

Vanilla Buttercream.

Υλικά.

2 φλιτζάνια (230 γρ) ζάχαρη άχνη περασμένη από σήτα
1/2 φλιτζάνι (115 γρ)ανάλατο βούτυρο σε θερμοκρασία δωματίου
1 κουταλάκι του τσαγιού(teaspoon) vanilla extract
5 tablespoons (μεγαλύτερα από του τσαγιού) γάλα πλήρες.

Σε ένα βαθύ μπολ χτυπάτε στο μίξερ το βούτυρο (το οποίο πρέπει να είναι πάρα, πάρα πολύ μαλακό αλλιώς θα χαλάσει η συνταγή όπως την έπαθα εγώ και πέταξα την πρώτη δόση) μέχρι να γίνει απαλό και λείο. Προσθέτετε την βανίλια. Με το μίξερ στην χαμηλή ταχύτητα αρχίζετε να προσθέτετε σταδιακά την ζάχαρη. Κάθε τόσο με μια σπάτουλα ξύνετε τα πλαϊνά του μπολ ώστε να ανακατεύεται όλο το υλικό. Προσθέστε στην συνέχεια το γάλα (πάλι σταδιακά γιατί μπορεί να χρειαστεί λίγο περισσότερο ή λίγο λιγότερο) μέχρι το μείγμα να γίνει λείο, αφράτο και να απλώνεται εύκολα χωρίς να είναι υγρό. Προσθέστε ζάχαρη ή γάλα μέχρι να το φέρετε εκεί που πρέπει. Αν θέλετε να το χρωματίσετε προσθέστε το ειδικό χρώμα ζαχαροπλαστικής (μερικές πιτσιλιές με μια οδοντογλυφίδα) και ανακατέψτε καλά μέχρι να γίνει ομοιόμορφο.

Απλώστε το buttercream πάνω στα cupcakes είτε με σπάτουλα είτε με το κορνέ, ανάλογα με το κέφι σας.(Εγώ ξεκίνησα με το κορνέ αλλά επειδή το συγκεκριμένο icing είναι πολύ γλυκό προτίμησα τελικά να το απλώσω με την σπάτουλα ώστε η στρώση να είναι πιο λεπτή). Διακοσμήστε με ζαχαρωτές ψηφίδες. ( Και τις ζαχαρωτές ψηφίδες και το vanilla extract - που δεν είναι το ίδιο με την βανίλια σε σκόνη- μπορείτε να τα βρείτε στα μεγάλα super markets. Εγώ τα βρήκα στον Βασιλόπουλο. )

Αν δεν τα φάτε την ίδια μέρα, φυλάξτε τα κεκάκια σας σε αεροστεγές δοχείο (taper), αλλά εκτός ψυγείου... Καλή επιτυχία και καλή όρεξη!!!!!!

Υ.Γ. Ο τέλειος συνδυασμός βέβαια είναι με τον καφέ... Δοκιμάστε τα με τον πρωινό ή τον απογευματινό καφέ σας και θα με θυμηθείτε... Φιλιά σε όλους....



Δευτέρα, Οκτωβρίου 20, 2008

Ένα υπέροχο σαββατοκύριακο και μια εξαιρετική πρασοκρεατόπιτα....


Το σαββατοκύριακο πέρασε μαγικά... Όπως ακριβώς το σχεδιάζαμε, χωρίς τίποτα -τίποτα απολύτως- να μας χαλάσει την μαγεία του "να μην κάνεις τίποτα"... Ή μάλλον, του "να κάνεις ακριβώς αυτό που θέλεις"... Την Παρασκευή πήγαμε στο Matshuhisa στον Αστέρα. Το λαμπερότερο opening της φετινής σεζόν ετοιμάζεται να υποδεχτεί το κοινό του επισήμως από αύριο, Τρίτη... Ανεπισήμως, λειτούργησε for friends and family μια εβδομάδα νωρίτερα, για να στρώσει και έτσι είχαμε την ευκαιρία να φάμε υπέροχα, να χαλαρώσουμε στο σούπερ ανακαινισμένο τέως Club House που θα το φιλοξενεί και να ξεχαρμανιάσουμε και λίγο μια που είχαμε να φάμε black cod και karasi su miso από τον Αύγουστο... Μοναδικό μειονέκτημα που βρήκα, εγώ προσωπικά, είναι η απολύτως non smoking πολιτική που εφαρμόζεται ένα χρόνο προτού γίνει υποχρεωτική στην Ελλάδα.. Κάπνισμα γιοκ δηλαδή στο Matsuhisa, υπάρχει μόνο ένα smoking lounge στον επάνω όροφο το οποίο μπορεί να εξυπηρετεί άνετα όποιον θέλει να καπνίσει χαλαρά το πούρο του μετά το φαγητό, δεν εξυπηρετεί καθόλου όμως όποιον θέλει να κάνει ένα τσιγαράκι ανάμεσα σε δύο πιάτα, εκτός αν το κάνουν για να μας κρατάνε fit με όλο αυτό το ανέβα- κατέβα... Βέβαια, είναι η πολιτική του Nobu αυτή όπως έμαθα, όλα τα εστιατόρια του, σε όλον τον κόσμο είναι non smoking, γι' αυτό και το καλύτερο Matshuhisa στον κόσμο θα είναι πάντα αυτό του νησιού... Με το σούπερ φαγητό, την σούπερ θέα και όσα τσιγάρα γουστάρουμε in between, μια που κανείς δεν μπορεί να μας απαγορεύσει να το φουντώνουμε en plein air...
Το Σάββατο πάλι, μετά από όλο αυτό το japanese food, το πρόγραμμα είχε μαραθώνιο Boston Legal Season 4 με ένα μικρό διάλειμμα για Doctor House το απόγευμα και μαγείρεμα το μεσημέρι... Μέσα στα αποκόμματα με συνταγές των οποίων η συλλογή είναι το τελευταίο μου hobby, υπήρχε και μια για πίτα με κιμά, πράσο και bacon... Την έφτιαξα λοιπόν και έγινε καταπληκτική, σας την συνιστώ ανεπιφύλακτα και φυσικά θα σας δώσω και την συνταγή. Και την Κυριακή το μεσημέρι, έτσι για να βγούμε λίγο από το σπίτι και να αλλάξουμε τον αέρα μας πήγαμε στον Κρητικό στην Κάντζα με αγαπημένους φίλους... Είχαμε ακούσει πολλά για αυτή την ταβέρνα, που φημίζεται για τα κρέατα της, και η αλήθεια είναι πως ότι φάγαμε ήταν εξαιρετικό. Εγώ βέβαια δεν τρελαίνομαι για ταβέρνες την Κυριακή το μεσημέρι, παρόλο που είμαι μαμά οι αντοχές μου στα παιδάκια που τρέχουν ολόγυρα τσιρίζοντας παραμένουν ιδιαίτερα περιορισμένες - ειδικά σε αυτά των οποίων οι γονείς σφυρίζουν αδιάφορα- και με χάλασε λίγο και η περιγραφή της τουαλέτας που μας έκανε η Ελένη όταν χρειάστηκε να την χρησιμοποιήσει... Θεωρητικά πάντα, οι τουαλέτες σε ένα μαγαζί είναι ενδεικτικές και της καθαριότητας των υπόλοιπων χώρων... Πρακτικά πάλι, obviously το θέμα παίζεται...
Anyway, μετά από ένα τέτοιο σαββατοκύριακο, προσδοκώ τα καλύτερα για αυτή την εβδομάδα... Και ελπίζω το σύμπαν να μην με απογοητεύσει... Μέχρι να δούμε λοιπόν πως θα πάνε οι μέρες που έρχονται, σας αφήνω με πολλά φιλιά, μια χαμογελαστή καλημέρα και την συνταγή για την πίτα που λέγαμε...

Πρασοκρεατόπιτα.

Υλικά.

1 πακέτο χωριάτικο φύλλο
1φλυτζάνι του τσαγιού ελαιόλαδο για το άλειμμα των φύλλων
Για την γέμιση:
600 γραμ. μοσχαρίσιο κιμά
5 πράσα
ένα μεγάλο κρεμμύδι τριμμένο
1 φλιτζάνι του τσαγιού ελαιόλαδο
6 φέτες bacon
2 φλυτζάνια του τσαγιού κεφαλογραβιέρα τριμμένη
1 ποτήρι λευκό κρασί
αλάτι - πιπέρι

Εκτέλεση

Καθαρίζετε τα πράσα, πετάτε τα πράσινα φύλλα και το γενάκι τους και τα κόβετε σε λεπτές ροδέλες. Κόβετε το bacon σε λεπτές λωρίδες. Το βάζετε σε ένα μικρό τηγάνι και το καβουρδίζετε μέχρι να γίνει τραγανό. Το βγάζετε και το ακουμπάτε σε ένα πιατάκι. Σε μια μεγάλη κατσαρόλα ρίχνετε το κρεμμύδι και τα πράσα. Προσθέτετε ένα ποτήρι νερό και τα βράζετε σε μέτρια φωτιά μέχρι να μαλακώσουν και να εξατμιστεί όλο το νερό. Στην συνέχεια αδειάζετε μέσα το λάδι και σοτάρετε καλά. Όταν γυαλίσουν προσθέτετε τον κιμά και μαγειρεύετε μέχρι να πάρει χρώμα. Σβήνετε με το κρασί και συνεχίζετε να μαγειρεύετε σε μέτρια φωτιά μέχρι να εξατμιστούν όλα τα υγρά ανακατεύοντας συχνά. Μετά σβήνετε την φωτιά και αφήνετε το μείγμα να κρυώσει. Στην συνέχεια ρίχνετε μέσα το καβουρδισμένο bacon και το τριμμένο τυρί και ανακατεύετε καλά. Δοκιμάζετε και αν χρειάζεται, αλατίζετε. Στην συνέχεια προσθέτετε μπόλικο πιπέρι και ανακατεύετε ξανά.
Σε ένα λαδωμένο ταψί απλώνετε τρία φύλλα διαδοχικά το ένα πάνω στο άλλο, λαδώνοντας τα. Ρίχνετε επάνω την γέμιση μαζεύετε τις άκρες των φύλλων έτσι ώστε να τις καλύψουν τα επόμενα και βάζετε από πάνω άλλα τρία φύλλα, επίσης λαδωμένα. Χαράζετε βαθιά σε μερίδες και περιχύνετε την πίτα με το υπόλοιπο λάδι. Ψήνετε στους 200 βαθμούς στο κάτω ράφι του φούρνου μέχρι να ροδίσει. Τρώγεται καλύτερα ζεστή...

Εδώ να προσθέσω πως πολύ σημαντικό ρόλο στην επιτυχία της πίτας μου έπαιξε το φύλλο. Εγώ δεν ξέρω να ανοίγω και έτσι βάζω την φίλη μου την Ελένη συχνά πυκνά να μου αγοράζει ένα σούπερ φύλλο από την γειτονιά της... Αν διαβάσει το ποστ και θέλει, ας σας πει το τι και το πως... Καλή επιτυχία και καλή όρεξη!!!!

Υ.Γ. Η φωτογραφία δεν είναι της συγκεκριμένης πίτας, την βρήκα όμως αρκετά yummy για ντεκόρ...:-)


Δευτέρα, Οκτωβρίου 06, 2008

Καινούρια εβδομάδα και κοτόπουλο με κάρυ....


Καλημέρα, καλημέρα, καλημέρα... Δευτέρα σήμερα και η εβδομάδα μου ξεκινάει χαλαρά for a change... Σήμερα δεν έχω τεράστιο τρέξιμο, ούτε τρελό γράψιμο - θα έρθουν βέβαια και αυτά όπου να 'ναι- οπότε ξύπνησα με την ησυχία μου, χουζούρεψα, έκανα τα καθημερινά του σπιτιού (ξέρετε, στρώσιμο κρεβατιών, άπλωμα, πιάτα στο πλυντήριο) και σε λίγο θα ντυθώ για να φύγω... Το πρόγραμμα σήμερα έχει Κηφισιά για καφέ με τους γονείς μου , μετά Νέο Ηράκλειο για μια όχι και τόσο ευχάριστη δουλειά και στην συνέχεια cocooning στο σπίτι, και άφθονες νέες σειρές μια που σήμερα ξεκινάει το χειμερινό πρόγραμμα σε όλα τα κανάλια οπότε πρέπει να ενημερωθώ.. Που σημαίνει πως θα βλέπω ότι μπορώ και τα υπόλοιπα θα τα γράφω - με δύο video γιατί το ένα δεν φτάνει- για καμιά 15αριά μέρες, μέχρι να αποφασίσω ποια μου αρέσουν και ποια όχι... (Σας έχω πει ότι η επόμενη καλύτερη δημοσιογραφική μου προοπτική -θεωρητικά πάντα- θα ήταν η τηλεκριτική....) Λέω μάλιστα να την γιορτάσω την έναρξη της σαιζόν με ένα νοστιμότατο κοτόπουλο με κάρυ και ρύζι ατμού... Κανονικά βλέπετε δεν θα τρώγαμε για βράδυ μια που αύριο στις 8.30 θα ερχόταν η μικροβιολόγος μας (την οποία χαϊδευτικά αποκαλούμε Δρακουμέλ) για να μας πάρει αίμα για τις εξετάσεις που κάνουμε κάθε χρόνο.. Όμως το ραντεβού ακυρώθηκε για την επόμενη Δευτέρα οπότε μπορούμε να φάμε κανονικά... Και μια που ο Άρις εχτές μουρμούριζε στο αυτοκίνητο πως έχω καιρό να μαγειρέψω κάρυ, λέω να του το κάνω το χατήρι.... Η συνταγή είναι εύκολη, την έχω πάρει από το βιβλίο του Πέτρου Κωστόπουλου και όσες φορές την έχω κάνει έχει βγει σούπερ... Πάμε λοιπόν:

Κοτόπουλο με κάρυ

Υλικά (για 6 άτομα)

600 γρ. στήθος κοτόπουλο κομμένο σε χοντρά κομμάτια.
3 σκελίδες σκόρδο
4 κουταλιές της σούπας πάστα κάρυ (εγώ προτιμώ το κόκκινο αλλά μπορείτε να το κάνετε με όποιο χρώμα σας αρέσει)
2 μικρά κρεμμύδια ψιλοκομμένα
1 πατάτα κομμένη σε κύβους
250 γρ. ζωμό κοτόπουλο ή νερό (εδώ εγώ παίζω συνδυασμό, νερό και knorr κότα0
4 κουταλιές της σούπας fish sauce
1/2 κουταλάκι του γλυκού ζάχαρη
4 κουταλιές της σούπας γάλα καρύδας
3 κουταλιές της σούπας σπορέλαιο.

Εκτέλεση.

Σε ένα γουώκ ή σε ένα βαθύ τηγάνι ζεσταίνετε το λάδι μέχρι να κάψει.
Ρίχνετε το σκόρδο και την πάστα του κάρυ και τα αφήνετε να τσιγαριστούν.
Βάζετε το κοτόπουλο και ανακατεύετε καλά. Ρίχνετε το κρεμμύδι, τους κύβους πατάτας και τον ζωμό και τα αφήνετε να βράσουν όλα μαζί ανακατεύοντας τακτικά. Σε δεύτερη φάση προσθέτετε το γάλα καρύδας και την ζάχαρη.
Αν το κοτόπουλο βράσει και η σάλτσα δεν είναι αρκετά πηχτή μπορείτε να το βγάλετε από το τηγάνι με μια τρυπητή κουτάλα και να την αφήσετε να βράσει λίγο ακόμα.. Σερβίρετε με ρύζι ατμού (εγώ προτιμώ το jasmine rice που το φτιάχνω ακολουθώντας ακριβώς τις οδηγίες πάνω στο κουτί).

Κλείνοντας να σας πω ότι εχτές το μεσημέρι φάγαμε με την Ελένη και τον Παναγιώτη σε μια εξαιρετική ταβέρνα στην Ροδόπολη- η Ροδόπολη είναι πριν την Σταμάτα- που λέγεται Μέτσοβο και σας την συνιστώ ανεπιφύλακτα... Είναι ότι πρέπει για μεσημέρια Κυριακής και έχει και κήπο για τα παιδάκια... Επίσης, εχτές το βράδυ, έκανα μια εκπληκτική εμφάνιση έξω από το Καλλιμάρμαρο, με φούξια βελουτέ φόρμα, γαλάζιο λεπτό φούτερ και χρυσή παγιετέ μπαλαρίνα... Εννοείται πως δεν κατέβηκα από το αυτοκίνητο, είχα πάει απλώς να πάρω τον Άρι και τις φίλες του από την συναυλία του MTV αλλά σκεφτόμουν γελώντας σε όλη την διαδρομή πως αν με σταματούσε κανένας αστυνομικός για έλεγχο θα άνοιγα απλά το παράθυρο... Που να κατέβω στον δρόμο έτσι και να γελάσει το σύμπαν... Βέβαια, έχω κάνει και καλύτερες εμφανίσεις τέτοιου τύπου παλιότερα, με highlight μια φορά που είχα βγει να πάρω κάτι φορώντας πυτζάμες με αρκουδάκια, πράσινα μποτάκια ορειβασίας και μπουφάν, αλλά τότε ήμουν μικρή και ανόητη... Ενώ τώρα μεγάλωσα... (Παρέμεινα όμως ανόητη, όπως θα έλεγε ίσως και η κυρία μελίνα...)
Αυτά για σήμερα, καλή εβδομάδα σε όλους και φιλιά.....

Τρίτη, Σεπτεμβρίου 30, 2008

Λάκης και σουφλέ τυρί....


Χα!!!!! Είναι τελικά να μην βάλω κάτι στο μυαλό μου... 8 η ώρα το πρωί ήμουν ξύπνια, και μάλιστα χωρίς ξυπνητήρι. (Το οποίο μου είναι απολύτως αχρείαστο άλλωστε μια που 8 παρά ξυπνάει ο Άρις για να ετοιμαστεί για το σχολείο και γύρω στις 8 ξύπνησε σήμερα και ο Μάνος που είχε γραφείο νωρίς... ) Βέβαια είχα μια δυσκολία να σηκωθώ από το κρεβάτι, πήρα και την Μαρία τηλέφωνο και πιάσαμε το μπούρου μπούρου, και έφτασε 9. Όμως ο στόχος του πρωινού ξυπνήματος επετεύχθη... Έκανα και τις δουλίτσες μου - έστρωσα κρεβάτια, άδειασα το πλυντήριο των πιάτων και άλλα τέτοια σούπερ εποικοδομητικά- και τώρα απολαμβάνω τον πρώτο καφέ της ημέρας συνοδεία blogging...
Σήμερα η μέρα έχει γραφείο -περιοδικό μάλλον, αλλά αυτό το "γραφείο" μου ακούγεται τόσο business oriented που μου αρέσει να το λέω- όσο πάρει και μετά σούπερ μάρκετ για να προμηθευτώ τα απαραίτητα για το βραδινό μαγείρεμα... Αρχίζει ο Λάκης tonight, δεν φαντάζομαι να το έχετε ξεχάσει, και εγώ προσωπικά του ετοιμάζω σούπερ υποδοχή... Θα τον απολαύσουμε οικογενειακώς με σουφλέ τυριών, κρασάκι και άραγμα στους καναπέδες..... Αυτό το σουφλέ τυριών που δεν είναι το παραδοσιακό γαλλικό αλλά μια παραλλαγή του προς το ελληνικότερο έχει μεγάλη επιτυχία όποτε το φτιάχνω και, κυρίως, δεν έχει πολύ μπελά. Η συνταγή είναι η εξής:

Σουφλέ τυριών.

Υλικά.

1 βιτάμ
1 μεγάλο πακέτο ψωμί του τοστ χωρίς κόρα
1/2 κιλό κασέρι πικάντικο τριμμένο
1/2 κιλό γραβιέρα πικάντικη τριμμένη
8 φέτες ζαμπόν (εγώ βάζω foue βραστό)
5 αυγά
1 λίτρο γάλα φρέσκο
12 φέτες του τοστ κασέρι
αλάτι - πιπέρι

Εκτέλεση.

Αλείφω με βούτυρο την μια πλευρά της κάθε φέτας ψωμιού και τοποθετώ μια στρώση σε ένα μεγάλο, βαθύ πυρέξ με το βούτυρο προς τα κάτω. Ρίχνω τα μισά τριμμένα τυριά ανακατεμένα και το μισό ζαμπόν κομμένο με το χέρι, αλάτι πιπέρι, άλλη μια στρώση ψωμί πάλι με το βούτυρο προς τα κάτω, τα υπόλοιπα τυριά και το υπόλοιπο ζαμπόν, πάλι αλάτι -πιπέρι, και στο τέλος στρώνω τις φέτες το κασέρι. Χτυπάω τα αυγά με το γάλα και περιχύνω να πάνε παντού.
Προθερμαίνω τον φούρνο στους 180 και ψήνω ώσπου να ροδίσει καλά με το πυρέξ στην κάτω σχάρα.

Η μόνη "δυσκολία" που παρουσιάζει το όλο concept είναι πως με το ψωμί πρέπει να κάνετε λίγη χειροτεχνία έτσι ώστε να στρωθεί καλά παντού. Να κόψετε δηλαδή τις φέτες αν χρειαστεί σε μικρότερα κομμάτια για να μπαλώσετε τις τρύπες αν υπάρχουν. Επίσης, επειδή τα τυριά είναι πικάντικα, με ρέγουλα το αλάτι μην το κάνετε λύσσα... Κατά τα άλλα φουσκώνει και γίνεται σούπερ... Και τρώγεται ζεστό, με ψωμάκι μπαγκέτα και ωραίο κόκκινο κρασί για το οποίο παρακαλώ τον Αθήναιο, αν διαβάσει το ποστ να κάνει μερικές προτάσεις...

Ορίστε, συνταγή σας έδωσα, αχάραγα ξύπνησα, τα οικιακά μου τα τελείωσα, πάω τώρα να ετοιμαστώ, να μεταμορφωθώ σε φοβερή και τρομερή εργαζόμενη γυναίκα, να στήσω το κομμάτι μου και να επιστρέψω στο σπιτάκι μου και στα παιχνίδια μου. Διότι έχω ξεκινήσει από χτες ένα σούπερ παιχνιδάκι - Law and Order Criminal Intent λέγεται- και είμαι ο ντετέκτιβ Γκόρεν (αυτός ο γλυκούλης που κάνει τον χαζοβιόλη αλλά είναι παμπόνηρη αλεπού αν βλέπατε το σήριαλ) και έχω δυο υποθέσεις εκκρεμείς να λύσω.... Έτσι, για να μην ξεχνάμε και τις προτεραιότητες μας... (Άντε, και το παιδί μέσα μας...) Φιλιά πολλά το everybody!!!!

Υ.Γ. Τώρα μου ήρθε μια φλασιά... Μωρέ, μήπως σας την έχω ξαναδώσει την συνταγή? Αδύνατον να θυμηθώ... Δεν πειράζει, η καλή πρόθεση μετράει....:-)

Τρίτη, Μαΐου 06, 2008

Σχέδια για το νησί και μια Αρχοντική Τυρόπιτα Ταψιού....


Μέσα στα πολλά που έκανα χτες, κανόνισα και τα εισητήρια μου για το νησάκι... Φεύγω την επόμενη Δευτέρα 12 του μηνός πρωί- πρωί και επιστρέφω.... Άγνωστο... Δεν θα καθίσω και κανένα χρόνο βέβαια, άλλωστε το ατύχημα της μαμάς μου πέρα από το πόσο ταλαιπωρεί την ίδια άλλαξε και τα σχέδια μου μια που υπολόγιζα σε εκείνη να έχει λίγο το νου της στον Άρι και στο σπίτι όταν θα έλειπα και τώρα δεν μπορεί να κάνει ούτε καν τα βασικά για τον ευατό της... Και εδώ δυσυτχώς δεν έχω plan Β, η μαμά του Μάνου δεν είναι για τέτοια, άνθρωπο στο σπίτι δεν έχουμε, θα τα βγάλουν αναγκαστικά πέρα μόνοι τους όσο θα λείπω, επομένως πρέπει να επιστρέψω το συντομότερο δυνατόν και να ξαναφύγω.. Πάντως μια βδομάδα θα την καθίσω οπωσδήποτε... Κάπως έτσι με βλέπω να το κάνω μέχρι τα μέσα Ιουνίου που θεωρητικά κλείνει το τεύχος... Μια εβδομάδα στο νησί, μια εβδομάδα πίσω και άντε πάλι από την αρχή... Δεν παραπονιέμαι, εδώ συζητούσα να δώσω το σπίτι και να μην πάω καθόλου, και να μην κάνω και το περιοδικό, και να που βρέθηκα και με καινούριο σπίτι, και με πήγαινε έλα και με το περιοδικό κλασσικά, να με αγχώνει αλλά να μου αρέσει πολύ...
Στο νησί αρχικά θα μείνω στον Ζαννή που προσφέρθηκε να με φιλοξενήσει μια που το ένα σπίτι είναι μαζευμένο σε κούτες και το άλλο δεν είναι ακόμα έτοιμο.. Και θα περάσω υπέροχα γιατί το σπίτι του φίλου μου είναι καλύτερο από τα καλύτερα ξενοδοχεία... Και πλήρως εξοπλισμένο, με Nova και ασύρματες συνδέσεις έστι ώστε να μην χάνω ούτε τις σειρές μου, ούτε το blogging...
Πίσω στα καθημερινά, η τυρόπιτα χτές έγινε σούπερ τελικά και ακολουθεί η συνταγή... Δεν ήταν από τις καλύτερες μέρες η χτεσινή, έκρυβε μια στεναχώρια όχι ξαφνική, μάλλον αναμενόμενη θα την έλεγα και μια συγγνώμη που πρέπει να ειπωθεί για να νοιώσω καλύτερα, αλλά πέρασε, και σήμερα είναι μια καινούρια μέρα... Έτσι και εγώ, σαν άλλη Σκάρλετ, θα ξεκινήσω με χαμόγελο και πρωινό καφέ στο Patron με την μαμά μου, θα την πάω να κάνει και διάφορες δουλειές που θέλει, και το απόγευμα θα έρθει ο Γιώργος , ο φίλος μου- τεχνικός υπολογιστών για να σετάρει επιτέλους το laptop μου που ανυπομονώ να αρχίσω να το χρησιμοποιώ... Ελπίζω με το αυριανό post να το εγκαινιάσω... Προσωρινά σας φιλώ γλυκά και σας εύχομαι μια πολύ όμορφη μέρα...
Ακολουθεί η συνταγή για την Αρχοντική Τυρόπιτα Ταψιού.

Υλικά

1 πακέτο φύλλο κρούστας
3 κουταλιές της σούπας βούτυρο γάλακτος
3 κουταλιές της σούπας αλεύρι
2 νεροπότηρα φρέσκο γάλα
250 γρ. φέτα θρυματισμένη
2 φλυτζάνια του τσαγιού κασέρι τριμμένο
2 φλυτζάνια του τσαγιού κεφαλογραβιέρα πικάντικη τριμμένη
1 αυγό
1 πρέζα μοσχοκάρυδο
μπόλικο πιπέρι
λάδι για το άλειμα των φύλλων

Εκτέλεση

Σε μια μεγάλη κατσαρόλα ρίχνετε το βούτυρο και το ζεσταίνετε καλά.Προσθέτετε το αλεύρι και το καβουρδίζετε μέχρι να σκουρύνει. Αδειάζετε μέσα το γάλα και ανακατεύετε διαρκώς με το σύρμα μέχρι να σχηματιστεί μια απαλή κρέμα. Την αποσύρετε από την φωτιά και την αφήνετε να κρυώσει λίγο, αλλά όχι τελείως. Ρίχνετε μέσα τα τυριά και τα ανακατεύετε μέχρι να ενωθούν με την κρέμα. Μετά σπάτε μέσα το αυγό και το ανακατεύετε γρήγορα. Αρωματίζετε με μοσχοκάρυδο και μπόλικο φρεσκοτριμμένο πιπέρι.
Λαδώνετε με ένα πινέλο ένα μεσαίο πυρέξ και απλώνετε ένα φύλλο κρούστας. Το λαδώνετε και αυτό πάρα πολύ καλά. Απλώνετε έτσι τρία με τέσσερα φύλα, ρίχνετε μέσα την γέμιση και την σκεπάζετε με άλλα τέσσερα φύλλα λαδώνοντας τα καλά... Χαράζετε την πίτα βαθιά με κοφτερό μαχαίρι και την περιχύνετε με ένα φλυτζανάκι του καφέ λάδι.
Ψήνεται στους 180 βαθμούς, με τον φούρνο αναμένο στο πάνω κάτω και το πυρέξ στην κάτω σχάρα, 30 λεπτά σκεπασμένη με αλουμινόχαρτο και άλλα 20 ξεσκέπαστη.
Συμβουλή: αν δεν σας αρέσει το μοσχοκάρυδο, ταιριάζει σούπερ και ο ψιλοκομμένος άνιθος...

Καλή επιτυχία και καλή όρεξη!!!!

Υ.Γ. Η φωτογραφία είναι από την Καζάρμα και την τράβηξε ο αγαπημένος Asteroid...

Σάββατο, Μαρτίου 15, 2008

Η δίαιτα δίαιτα και το ψωμί ψωμί....



Σήμερα ξύπνησα νωρίς (παρόλο που χτες το ψιλο- ξενυχτήσαμε) γιατί γουργούριζε η κοιλιά μου.. Πράγμα που σημαίνει πως η δίαιτα συνεχίζεται μια χαρά.. Έχει πλάκα όλη αυτή η ιστορία αν το καλοσκεφτείτε... Εγώ τουλάχιστον, αυτές τις μέρες, ότι φάω μου φαίνεται το νοστιμότερο του κόσμου... Τα (δύο) μπισκοτάκια Digestive που μασουλάω ας πούμε μαζί με τον καφέ μου αυτή την στιγμή, τα τρώω και σχεδόν δακρύζω... Για τέτοια λιχουδιά μιλάμε... Σχεδόν ζω όλη την ημέρα μου για τις ώρες των γευμάτων..... Παξιμάδι με τυρί και ζαμπόν? Γιάμ!!!! Κορυφαία γεύση.... Σαλάτα με κοτόπουλο? Chapeau monsieur le Chef!!! Για να μην σας συζητήσω για το χτεσινοβραδινό rib eye με τα ψητά λαχανικά... Σαν χαμένο συγγενή το ένοιωσα.. Ήθελα να το αγκαλιάσω και να μην το αφήσω ποτέ...Πάντως, πλάκα- πλάκα, πέρασαν κιόλας τέσσερις γεμάτες μέρες χωρίς παρασπονδίες (πέραν του σουφλέ) και είμαι πολύ περήφανη για τον εαυτό μου...
Σήμερα με ξεσήκωσε η Ρούλα να πάμε για καφέ, θα έρθει και η Βίβιαν, θα αράξουμε στα τραπεζάκια έξω στον ήλιο και θα κουτσομπολέψουμε μέχρι τελικής πτώσεως.. Το μεσημέρι θα πάμε για φαγητό κάπου έξω γιατί βαριέμαι να μαγειρέψω και το βράδυ το πρόγραμμα έχει άραγμα σπίτι, τηλεόραση, Grey's Anatomy, σαλάτα, μπιφτέκια και - για τον Μάνο και τον Άρη- ψωμί με Cheddar και Jalapeños. Είναι μια συνταγή που την ανακάλυψα στο Inetrnet και πραγματικά βγήκε καταπληκτική. Σας την δίνω λοιπόν γιατί μπορεί εμείς να κάνουμε δίαιτα, αυτό δεν σημαίνει όμως πως δεν πρέπει να τρώει λιχουδιές κανείς άλλος....

Ψωμί με τυρί Cheddar και πιπεριές Jalapeños.

1 και 1/8 του φλυτζανιού νερό ζεστό
1 κουταλιά του γλυκού αλάτι
2 κουταλιές της σούπας ζάχαρη
1/2 φλυτζάνι τυρί Cheddar τριμμένο (προτιμίστε παλαιωμένο, έχει πιο δυνατή γεύση)
4 κουταλιές της σούπας ψιλοκομμένες πιπεριές jalapeños (τις βρίσκετε σε βαζάκια στα σούπερ μάρκετ)
3 φλυτζάνια αλεύρι Λήμνου πράσινο (επίσης σε όλα τα σούπερ μάρκετ)
1/2 κουταλιά της σούπας ξηρή μαγιά σε φακελάκι.

Βάλτε τα υλικά στον αρτοπαρασκευαστή με την σειρά που λένε οι οδηγίες χρήσεως, και ρυθμήστε τον στο 1ο πρόγραμμα με καλοψημένη κόρα....

Και για να μην νομίζετε πως δεν σκέφτομαι και τους διαιτούντες, ορίστε και το μυστικό της τέλειας σαλάτας μου με την οποία συνοδεύω συνήθως τα ψητά μου....

Η σαλάτα της Ευούλας.

Σε μια μεγάλη (προς τεράστια) σαλατιέρα βάζετε μπόλικη ρόκα, σπανάκι ωμό, ντοματάκια σαντορίνης, 1 κουταλιά της σούπας κάπαρη, δύο ( ή και τρεις αν σας αρέσουν τα πικάντικα) ψιλοκομμένες καυτερές πιπερίτσες jalapeños, mozzarela κομμένη σε κομματάκια και μια μικρή χούφτα croutons με herbs. Ετοιμάζετε ένα dressing με δύο κουταλιές της σούπας ελαιόλαδο, τέσσερις κουταλιές της σούπας νερό και μισό φακελάκι Knorr Mix for Salads με άνιθο και κρεμύδι την ανακατεύετε καλά να πάει παντού και.. καλή σας όρεξη... Αν μάλιστα θέλετε, μπορείτε να βάλετε μέσα στην σαλάτα και κομμάτια στήθος κοτόπουλο ψητό και να έχετε ένα σούπερ νόστιμο πλήρες γεύμα....

Ορίστε... Δεν έχετε παράπονο ελπίζω.... Να περάσετε ένα υπέροχο σαββατοκύριακο, να λιαστείτε όσο περισσότερο μπορείτε, να γελάσετε πολύ και γενικά, να γεμίσετε μπαταρίες φουλ... Φιλιά πολλά σε όλους....

Υ.Γ. Ο αγαπημένος Asteroid άνοιξε πρόσφατα ένα blog αφιερωμένο στο νησί μας... Μην το χάσετε.... Είναι μια χρυσή ευκαιρία να δείτε μέσα από τα μάτια ενός ανθρώπου με ταλέντο, ευαισθησία και πάθος εικόνες από την δική μας Μύκονο....



Δευτέρα, Μαρτίου 03, 2008

Αναμονή και ένα ταψί σπανακόπιτα....


Δευτέρα σήμερα, ολοκαίνουρια εβδομάδα, για να δούμε πως θα πάει... Έξω έχει λιακάδα πάντως, και ζέστη, και ο καλός μου αυτή την στιγμή που σας γράφω πρέπει πια να είναι τουλάχιστον στην σωστή ήπειρο... Ξεκίνησαν εχτές το βράδυ γύρω στα μεσάνυχτα από την Αβάνα με προορισμό το Παρίσι, η πτήση κρατάει περίπου δέκα ώρες, ε, με τις καθυστερήσεις και την ανταπόκριση κάπου γύρω στο απόγευμα πρέπει πια να είναι εδώ... Η χτεσινή μέρα πέρασε απολύτως στο ρελαντί, τελείωσα την φωτογράφιση, έγραψα λίγο, είδαμε ένα DVD με τον Άρι το βράδυ, "Αγάπη και άλλα Δεινά" λεγόταν με την Brittany Murphy, το συνοδέψαμε με σουβλάκια από την τρομερή Τζατζικοκίνηση και πέσαμε για ύπνο νωρίς...
Σήμερα δεν έχω ιδιαίτερα πράγματα να κάνω, μερικές δουλειές στο σπίτι, καθαριστήριο, και γράψιμμο... Στην αναμονή είμαι μάλλον, και το βράδυ, αν όλα πάνε καλά και έχουμε απαρτία, θα φτιάξω την λαζανάδα που λέγαμε από προχτές και το ψωμί με το cheddar και τα jalapeños, γιατί την μους την ξεκινήσαμε με τον Άρη και σας πληροφορώ πως έγινε κα-τα-πλη-κτι-κή!!!! Και εύκολη.. Λίγο το μπαιν μαρί με έβγαλε από τα νερά μου, γιατί δεν το είχα ξανακάνει, αλλά τελικά είναι απλό.... Να την κάνετε και θα με θυμηθείτε... Θα εντυπωσιάσετε τα πλήθη για πλάκα... Για να μην σας πω πως μπορεί να την φτιάξω για ένα τραπέζι που είμαστε καλεσμένοι το Σάββατο, να πάω μια φορά στην ζωή μου και εγώ κάτι σπιτικό....
Θα τελειώσω με συνταγή και σήμερα, όχι γιατί ζήλεψα την δόξα του Αθήναιου ή της κυρίας Βέφας αλλά γιατί την υποσχέθηκα στο Δεσποινάριον που ετοιμάζει τραπέζι τις επόμενες μέρες... Αφιερωμένη εξαιρετικά λοιπόν....

Σπανακόπιτα με τέσσερα τυριά.

Υλικά.

1 πακέτο χωριάτικο φύλλο
1 αυγό με 1 κουταλιά της σούπας γάλα
λάδι για το άλλειμμα των φύλλων
1 κουταλιά της σούπας γεμάτη βούτυρο
2-3 κρεμυδάκια φρέσκα ψιλικομμένα
1 κιλό σπανάκι καθαρισμένο
λίγο άνιθο
1/2 κιλό φέτα σπασμένη με το χέρι
1/2 κιλό κεφαλογραβιέρα τριμμένη
200 γρ. mozzarella
3 κουταλιές της σούπας παρμεζάνα τριμμένη
3 αυγά ελαφρά χτυπημένα
αλάτι- πιπέρι

Εκτέλεση.

Σωτάρετε στο βούτυρο τα κρεμυδάκια. Προσθέτετε το σπανάκι και τον άνιθο, συνεχίζετε το σωτάρισμα και αλατοπιπερώνετε.
Σε ένα μπωλ ανακατεύετε την φέτα, την κεφαλογραβιέρα και τα αυγά. Προσθέτετε το σπανάκι και την mozzarella και ανακατεύετε πολύ καλά.
Σε λαδωμένο ταψί απλώνετε τα μισά φύλλα αφού τα έχετε αλείψει με λάδι ένα -ένα χωριστά. Βάζετε μέσα την γεμιση, την στρώνετε να πάει ομοιόμορφα την σκεπάζετε με τα υπόλοιπα φύλλα επίσης λαδωμένα, την αλείφετε με το αυγό και την ψήνετε σε προθερμασμένο φούρνο στους 180 βαθμούς, στο κάτω ράφι, μέχρι να ροδοκοκκινίσει καλά. (Να προσέξετε μόνο το φύλλο γιατί εμένα την προηγούμενη εβδομάδα που την έφτιαξα μου βγήκε μπαγιάτικο...)

Αυτά τα λίγα για σήμερα και ελπίζω αύριο να σας έχω φωτογραφίες από Κούβα.. Φιλιά σε όλους και καλή μας εβδομάδα...






Σάββατο, Μαρτίου 01, 2008

Μάρτης και μους σοκολάτας....


Δεν θα μουρμουρήσω σήμερα καθόλου που μου βγήκε μια ξαφνική δουλειά και μου χάλασε το μεσημεριανό μου πρόγραμμα.. Shit happens και ευτυχώς είναι σπάνιες αυτές οι περιπτώσεις που κάτι εμφανίζεται ξαφνικά και πρέπει να ανταποκριθώ άμεσα... Οπότε...
Αυτό το σαββατοκύριακο έχω αποφασίσει να το περάσω σούπερ, με μπόλικο άραγμα, με μαγειρική, με DVD, βιβλία, περιοδικά και μουσικές... Θα πάω Βασιλόπουλο κάποια στιγμή μέσα στην ημέρα για προμήθειες, το "Hairspray", ο "Ratatouille" και το"Αγάπη και άλλα Δεινά" με περιμένουν στο coffee table μαζί με μια στοίβα περιοδικά, το CD παίζει Amy και μόλις ανανέωσα την συνδρομή μου στο Sleuth... Γενικά μιλώντας, αυτές τις δέκα μέρες που λείπει ο Μάνος τις πέρασα πολύ πιο ήσυχα από όσο φανταζόμουν ή σχεδίαζα... Μου έλειψε πολύ αυτή την φορά και δεν είχα ιδαίτερα κέφια να βγω μόνη μου παρόλο που, άσχετα από την γκρίνια μου, οι προσκλήσεις δεν έλειψαν... Προτίμησα να απέχω, και πέρασα πολύ όμορφα μαζί με τον Άρι.. Με μικρές εξαιρέσεις βέβαια, όπως το προηγούμενο Σάββατο που πήγα με τα κορίτσια στο Απλά ή εχτές που μας είχε καλέσει σπίτι της η Ρούλα και περάσαμε μαι χαρά με συζητήσεις επί παντός επιστητού.. Από ψυχολογία μέχρι γκομενικά πιάσαμε... (Δηλαδή τα συνηθισμένα)
Όμως ευτυχώς οι μέρες πέρασαν και αύριο το βραδάκι ο αγαπημένος μου θα είναι σπίτι.. Και εννοείται πως θα ετοιμάσω εορταστικό μενού - θα φτιάξω λαζανάδα, ψωμί με cheddar και jalapeños και μους σοκολάτας- και πως η χαρά μου δεν περιγράφεται... Δεν ξέρω αν μεγαλώνω, αν σοβαρεύω ή απλά αν μπαίνω πια -κάλιο αργά παρά ποτέ- σε μια φάση συνειδητοποίησης, όμως με εξαίρεση το νησί όπου έχω μάθει να περνάω καλά και μόνη μου, τίποτα δεν είναι ίδιο χωρίς τον Μάνο...
Κατά τα άλλη, καινούριος μήνας μπήκε σήμερα, ας ελπίσουμε ανοιξιάτικος αν και μερικές φορές ο Μάρτης μπορεί να είναι και "παλουκοκάφτης" όπως λέει σοφά ο λαός, και θεωρητικά, μέσα σε όλα τα άλλα, από Δευτέρα αρχίζω δίαιτα... Δεν το ορκίζομαι κι όλας, αλλά έτσι το έχω στο μυαλό μου.. Για να δούμε.. Καλό μήνα σε όλους λοιπόν, καλό σαββατοκύριακο και κλείνω με την συνατγή για την μους που είναι πάρα πολύ νόστιμη αλλά δυναμίτης και για τα κιλά και για την χολιστερίνη... ( Είπαμε όμως.. Στην ζωή όλα τα ωραία πράγματα έχουν το κόστος τους...)

Μους σοκολάτας της μαμάς μου...

Υλικά

3 σοκολάτες κουβερτούρες Παυλίδη (αν και μπορούμε να πάρουμε και κάτι καλύτερο τύπου Valrhona )
1/2 βιτάμ
11 αυγά
3 κουταλιές της σούπας ζάχαρη άχνη
1-2 κουταλιές της σούπας κονιάκ
αμύγδαλα καραμελωμένα.

Λιώνουμε τις σοκολάτες μαζί με το βούτυρο και το κονιάκ. Χτυπάμε τους κρόκους με την ζάχαρη και χωριστά τα ασπράδια μαρέγκα. Τα ανακατεύουμε όλα μαζί απαλά με ένα κουτάλι, βάζουμε το μείγμα σε ένα γιάλινο μπωλ και το αφήνουμε στο ψυγείο σκεπασμένο με μεμβράνη για μια μέρα. Πριν σερβίρουμε σπάμε τα καραμελωμένα αμύγδαλα και το γαρνίρουμε...

Δευτέρα, Φεβρουαρίου 11, 2008

Επαγγελματικός προσανατολισμός και ρολό στην κατσαρόλα.

Δευτέρα σήμερα, και μετά από ένα σαββατοκύριακο απολύτως χαλαρό, ξεκινάω τρέξιμο τρελό... Το πρόγραμμα των επόμενων ημερών έχει γράψιμο non stop αφού έχω την μετάφραση που πρέπει να τελειώσει στην ώρα της και δυό κομμάτια, ένα για το NITRO και ένα για το Ε.T.Weekly που πρέπει να είναι έτοιμα μέχρι το τέλος της εβδομάδας... Και πρέπει να δώσω και την στήλη μου στο ΕΥ ΖΗΝ... Παρόλα αυτά, δεν είμαι ευχαριστημένη από το πως προχωράει η δουλειά μου.. Πρέπει να βρω τρόπο επειγόντως να μπω στα εβδομαδιαία περιοδικά, έστω σε ένα από αυτά για αρχή, γιατί με τα μηνιαία δεν γίνεται δουλειά εκτός αν γράφεις σεντόνια, που εγώ δεν γράφω... Με ένα κομμάτι τον μήνα εδώ και ενα εκεί, δεν υπάρχει κανένα οικονομικό ενδιαφέρον... Αν δεν είχα τις μεταφράσεις, η όλη ιστορία δεν θα άξιζε καν τον κόπο... Και είναι ευτυπωσιακός ο τρόπος που δουλεύουν τα περιοδικά.. Την περισσότερη ύλη την γράφουν οι μόνιμοι συνεργάτες... Οι οποίοι δουλεύουν κανονικά, στα γραφεία με έναν μηνιαίο μισθό και γράφουν τα πάντα... Εμείς, οι εξωτερικοί συνεργάτες, μια που δεν είμαστε εκεί γύρω διαρκώς να μας έχουν στο μυαλό τους όταν κάτι προκύψει, πρέπει να στέλνουμε συνεχώς ιδέες και προτάσεις - που δεν είναι καθόλου εύκολο όταν δεν συμμετέχεις στις συσκέψεις για να ξέρεις ποιό θα είναι το concept του τεύχους- και βολευόμαστε συνήθως με ένα, άντε δύο κομμάτια τα οποία τα πληρωνόμαστε με την σελίδα... Όσοι βλέπατε το Sex and the City και την Κάρυ που πληρωνόταν με την λέξη στην αμερικάνικη Vogue, καμμία σχέση... Εδώ μιλάμε για 150 ευρώ την σελίδα μάξιμουμ... Και όταν λέμε σελίδα, δεν εννοούμε όπως την βλέπετε στα περιοδικά με τις φωτογραφίες και τους τίτλους... Μιλάμε για πιλάφι όπως λέμε στην γλώσσα της δουλειάς, δηλαδή λέξεις μόνο... Αν κάνετε λίγο τα μαθηματικά, θα καταλάβετε για ποιόν λόγο γίνομαι έξαλη κάθε φορά που οι ανώνυμοι με κατηγορούν για την ευκολία της δουλειάς μου... Η οποία μπορεί να έχει άλλα καλά, να μου δίνει δηλαδή την ευκαιρία να κανονίζω εγώ το πρόγραμμα μου, και κάποιες μέρες να είμαι αραχτή ενώ κάποιες άλλες γράφω από το πρωί μέχρι το βράδυ, πλην όμως πληρώνει ψίχουλα και αν έπρεπε να συντηρηθώ από αυτήν, κανονικά, νομίζω πως θα άλλαζα επαγγελματικό προσανατολισμό.... Και για να τελειώνω με τα επαγγελματικά μου παράπονα, το χειρότερο κομμάτι των περιοδικών, με ελάχιστες φωτεινές εξαιρέσεις μια από τις οποίες είναι η διευθύντρια του NITRO, είναι οι διευθυντές τους...Που είναι αδύνατον να τους βρεις, εγώ πρέπει να κυνηγάω δυό μήνες τώρα ένα ραντεβού με την διευθύντρια των εβδομαδιαίων περιοδικών της ΙΜΑΚΟ και φανταστείτε πως έχω πάει και συστημένη.... Που μετά από πολλά τελικά κανονίσαμε ένα ραντεβού ένα μήνα πριν, ευτυχώς μου έκοψε να πάρω πριν ξεκινήσω να τσεκάρω αν ήταν όντως εκεί, και δεν ήταν, και αφού δεν έκανε καν τον κόπο να με ενημερώσει, δεν απαντά σε mails, σε τηλεφωνήματα, σε τίποτα γενικά... Οι συνεργάτες της λένε όλοι πως είναι πάντα πάρα πολύ busy, και πρέπει να είναι όντως γιατί τα εβδομαδιαία έχουν τρελό τρέξιμο, όμως είναι άλλο πράγμα το πολύ, το πάρα πολύ έστω, γεμάτο πρόγραμμα και άλλο όλο το υπόλοιπο.... Ουφ, τα είπα και ξαλάφρωσα πρωί -πρωί και τώρα είμαι έτοιμη να ριχτώ με τα μούτρα στην δουλειά...
Και για να αλλάξουμε λίγο το κλίμα, και μια που είδα πως το ρολό ξεσήκωσε σχόλια, σας δίνω την συνταγή για να λυθούν οι όποιες απορίες σας... Σας το συνιστώ ανεπιφύλακτα μάλιστα, μια που γίνεται καταπληκτικό.

Ρολό με κιμά και αυγό.

Υλικά.

Για το ρολό.

1 κιλό κιμά μοσχαρίσιο.
3 αυγά + 4 αυγά σφιχτά.
6 φρυγανιές βρεμένες και στιμμένες καλά.
μισό ποτήρι λευκό κρασί (καλύτερα γλυκό, εγώ χρησιμοποιώ το Samos Doux)
1 κρεμύδι τριμμένο
αλάτι, πιπέρι, κίμινο, σκόρδο.

Για την σάλτσα

1 κουταλιά της σούπας βούτυρο ή λάδι
1 κουτί ντοματάκια κονκασέ και ένα μικρό κουτί χυμό ντομάτας
2 κουτιά από το κονκασέ νερό
μισό ποτήρι λευκό κρασί
λίγη ζάζαρη, δύο ξυλάκια κανέλα, άλατι, πιπέρι, γαρύφαλο, 10 μπαχάρια

Ζυμώνουμε τον κιμά με όμα τα υλικά και τον αφήνουμε μισή ώρα στο ψυγείο. Βράζουμε τα αυγά σφιχτά και τα αφήνουμε να κρυώσουν. Χωρίζουμε τον κιμά στα τέσσερα και φτιάχνουμε τέσσερα μακρόστενα ρολά που το κάθε ένα περιέχει ένα σφιχτό αυγό. Τα αλευρώνουμε και τα τηγανίζουμε σε καφτό λάδι, γυρίζοντας τα με προσοχή για να μην ανοίξουν με δυό σιδερένιες σπάτουλες, μέχρι να κάνουν κρούστα γύρω- γύρω. Τα αφήνουμε να σουρώσουν σε αποροφητικό χαρτί.
Σε μια μεγάλη κατσαρόλα βάζουμε τα υλικά για την σάλτσα και τα αφήνουμε να βράσουν μέχρι να μείνει το μισό ζουμί. Βάζουμε μέσα τα ρολά και τα αφήνουμε να βράσουν για περίπου τρία τέταρτα σε σιγανή φωτιά κουνώντας συχνά την κατσαρόλα για να μην κολήσουν.. Σερβίρουμε με πουρέ ή πατάτες τηγανητές... ( Και το ρύζι πάει βέβαια αλλά εγώ προτιμώ τις πατάτες) Με την ίδια συνταγή, αλλά χωρίς τα σφιχτά αυγά, η μαμά μου κάνει και τα σουτζουκάκια...
Αυτά τα ολίγα και ελαφρά γκρινιάρικα για σήμερα, καλή εβδομάδα να έχουμε και φιλιά πολλά σε όλους...

Υ.Γ. Για τα φλέγοντα θέματα των ημερών, Μάκη- Θέμο και ζεύγος Κούγια θα σχολιάσουμε σύντομα... Πάντως οι ειδήσεις των επομένων ημερών αναμένονται πολύ prime time θέμα... Για να δούμε τι θα δούμε....

Y.Γ.2 Ο Αλέξης Τσίπρας είναι ο νέος πρόεδρος του Συνασπισμού... Που σημαίνει πως πολύς νέος κόσμος θα κάνει κατά 'κει, μια που έχουμε κουραστεί από τα δύο μεγάλα κόματα και αυτό είναι πια ηλίου φαεινότερον... Για να δούμε... Μέχρι εγώ το σκέφτομαι να ψηφίσω Αλέξη στις επόμενες εκλογές... Λέτε να σηκωθεί η κάλπη να με βαρέσει?

Παρασκευή, Φεβρουαρίου 08, 2008

Cocooning και ψωμί με δεντρολίβανο...


Σήμερα ξύπνησα με μια πελώρια διάθεση να μην κάνω τίποτα... Όχι κυριολεκτικά, ένα σωρό πράγματα θα κάνω, αλλά θα τα κάνω μέσα στο σπίτι... Δεν ξέρω αν φταίει ο καιρός που είναι έτσι μουντός και βροχερός, ή το ότι τις δυό εβδομάδες που πέρασαν είχαμε ταξίδια και τρεξίματα, πάντως αυτό το σαββατοκύριακο σχεδιάζουμε να το περάσουμε πολύ ήσυχα, με άραγμα στο σπίτι, μαγείρεμα και μαραθώνιο Boston Legal 3 και πολύ μου αρέσει η ιδέα... Σήμερα λοιπόν, σε λίγο, θα φτιάξω τον πρώτο καφέ της μέρας και θα ξεκινήσω οργανώνοντας τον υπολογιστή μου... Από χτες το απόγευμα ο Άρις έχει πάλι τον δικό του πίσω, οπότε θα κάνω ένα scan για ιούς και ένα γενικό συγύρισμα, θα πετάξω και ένα σωρό άχρηστα προγράμματα με τα οποία μου τον είχε φορτώσει τόσον καιρό τώρα και σε μερικές ώρες θα είναι σαν καινούριος... Μετά έχω μετάφραση, από εβδομάδα μάλιστα πρέπει να δουλεψω σαν τρελή γιατί έχω μείνει λίγο πίσω και τέλη Φεβρουαρίου πρέπει να την έχω παραδώσει, θα μαγειρέψω για μεσημέρι - δεν έχω αποφασίσει ακόμα τι- θα κάνω μερικά τηλέφωνα για δυό καινούρια κομμάτια που πήρα χτες, ένα για το NITRO και ένα για το E.T. Weekly, θα φτιάξω ψωμί και μπισκότα για να στείλω κάπου πεσκέσι και γενικά θα ασχοληθώ με το house keeping που συνήθως το σιχαίνομαι αλλά μερικές φορές το κάνω με πολλή χαρά...
Έχω και ένα ραντεβού για καφέ το απόγευμα κανονικά, με μια φίλη από εδώ που πολύ θέλω να γνωρίσω εδώ και καιρό και όλο κάτι βγαίνει και το ραντεβού μας ακυρώνεται, αλλά δεν με βλέπω να τα καταφέρνω... Θα της στείλω μήνυμα σε λίγο και ελπίζω να μην με παρεξηγήσει... Είπαμε.. Είναι μια από αυτές τις μέρες που δεν θέλω να βγω από το σπίτι.... Καθόλου.. Ούτε για εφημερίδες....
Κατά τα άλλα, εχτές περάσαμε πάρα πολύ ωραία στον Τηλέμαχο, γελάσαμε πολύ, φάγαμε καταπληκτικά όπως πάντα - αν πάτε να ζητήσετε οπωσδήποτε συκώτι, έχει ίσως το καλύτερο στην Αθήνα- και παρόλες τις ανησυχίες μου ο Άρις πήγε πολύ καλά στα μαθήματα της κατεύθυνσης, αυτά που τον ενδιαφέρουν δηλαδή, και στα υπόλοιπα, με εξαίρεση την Χημεία και τα κανονικά Αρχαία που πήρε από ένα ολοστρόγγυλο 10άρι ( ήταν όμως και ο μέσος όρος της τάξης χαμηλός που σημαίνει πως οι καθηγητές είναι ίσως πιο αυτστηροί από άλλους) πήγε συμπαθητικά... Και επειδή είναι φιλότιμο παιδί και ξέρει πως μπορεί να πάει πολύ καλύτερα, το απόγευμα ήρθε μόνος του και μου είπε πως θα διαβάζει περισσότερο και τα υπόλοιπα μαθήματα του από εδώ και μπρος... Για να δούμε... ( Βέβαια σε αυτό μπορεί να φταίει και το ότι προχτές του έσπασε η σανίδα του για μια ακόμα φορά και τώρα μαζεύει λεφτά για να πάρει άλλη οπότε έχουν κοπεί οι πολλές βόλτες στην πλατεία, αλλά η προόθεση μετράει..)
Και τώρα, για να αλλάξουμε λίγο, ήρθε η ώρα της συνταγής... Του ψωμιού που σας είχα τάξει για να μην νομίζετε πως σας ξέχασα.... Λοιπόν, μετά από πολλές δοκιμές κατέληξα στην εξής πεντανόστιμη.

Ψωμί με δεντρολίβανο.

Υλικά.

1 φλυτζάνι νερό
3 κουταλιές της σούπας ελαιόλαδο
1 1/2 κουταλάκι του γλυκού ζάχαρη
1 1/2 κουταλάκι του γλυκού αλάτι
1/4 κουταλάκι του γλυκού μείγμα ιταλικών μπαχαρικών ( εγώ στην θέση του βάζω herbes de province)
1/4 κουταλάκι του γλυκού μαύρο πιπέρι
1 κουταλιά της σούπας ξερό δεντρολίβανο
2 1/2 φλυτζάνια αλεύρι για ψωμί
1 1/2 κουταλάκι του γλυκού μαγιά σε σκόνη.

Βάζετε στον αρτοπαρασκευαστή σας τα υλικά με την σειρά που λένε οι οδηγίες του κατασκευαστή, και επιλέγετε το πρόγραμμα για λευκό ψωμί.

Υ.Γ. Στην φωτογραφία είναι ένα αμερικάνικο αλεύρι, ή μάλλον μίγμα, για μπισκότα που μου έδωσαν προχτές... Οι οδηγίες είναι πανεύκολες και τα μπισκότα είναι λέει σούπερ... Θα δοκιμάσω και θα σας πω... Καλημέρα σε όλους!!!!





Σάββατο, Ιανουαρίου 05, 2008

Το σουφλέ σπανάκι της Λιάνας...


Αν σας πω τι κάνω από το πρωί, θα γελάσετε τρελά... Μιλάμε πως κοντεύω να μεταλλαχτώ σε Λωξάνδρα, χωρίς τις κοτσίδες... Ακόμα... Λοιπόν σήμερα απόφάσισα να φτιάξω λαχανοντολμάδες... Τους φτιάχνει η θεία μου η Μαίρη μαγικά, μου είχε δώσει την συνταγή από καιρό, και είπα να το επιχειρήσω... Δεν θέλετε να ξέρετε πόσο δύσκολο είναι να τους τυλίξεις... Το δικό μου το λάχανο είχε πολλά σκληρά ανάμεσα στα φύλλα του και όσο και αν το ζεμάτισα, έβρασα, δεν ξέρω πως το λένε ακριβώς, στάθηκε σχεδόν αδύνατον να μαλακώσει αρκετά ώστε να διπλώνει εύκολα... Τέλος πάντων, αυτή την στιγμή που σας γράφω οι λαχανοντολμάδες είναι τυλιγμένοι (όσο καλύτερα γινόταν υπό αυτές τις συνθήκες) και βράζουν στην κατσαρόλα...
Το βράδυ είμαστε καλεσμένοι για φαγητό από μια αληθινή σεφ, οπότε η πιθανή αποτυχία δεν θα μας πειράξει πολύ... Δεν θα μείνουμε νηστικοί κατά κανέναν τρόπο... Το περιμένω καιρό αυτό το dinner, και δεν φαντάζεστε πόσο ανυπομονώ... Τώρα που άρχισα και εγώ να ασχολούμαι κάπως με την μαγειρική και βλέπω πόσο δύσκολο είναι και πόση τεχνική χρειάζεται για να κάνεις πράγματα που δείχνουν απλά, εκτιμώ ολοένα και περισσότερο τους ανθρώπους που ξέρουν πραγματικά να μαγειρεύουν...
Και μια που το post είναι oriented στην κουζίνα, ορίστε και η συνταγή για το σουφλέ σπανάκι που σας έλεγα, που το πρωτοφάγαμε στο σπίτι της φίλης μας της Λιάνας - που γυρνάει όπου να 'ναι από την Νέα Υόρκη και πολύ χαίρομαι γιατί την πεθύμισα πολύ- και πάθαμε πλάκα... Η συνταγή είναι εύκολη και η επιτυχία εγγυημένη...

Υλικά:

1 1/2 κιλό σπανάκι καθαρισμένο
1 κρέμα γάλακτος
150 γρ. κασέρι τριμμένο
150 γρ. ρεγκάτο τριμμένο
150 γρ. έμενταλ τριμμένο
1 φακελάκι παρμεζάνα τριμμένη

Για την μπεσαμέλ: 4 κουταλιές βούτυρο, 6 κουταλιές αλεύρι, 3 1/2 κούπες γάλα φρέσκο, αλάτι, πιπέρι και 4 αυγά χτυπημένα.

Από την προηγούμενη, ζεματάτε καλά το σπανάκι και το αφήνετε σε ένα σουρωτό να βγάλει τα νερά του.
Το στίβετε καλά, το απλώνετε σε ένα ταψάκι και το ψιλοκόβετε.

Ετοιμάζετε την μπεσαμέλ. Βάζετε σε μια κατσαρόλα το γάλα, το αλέυρι , το βούτυρο, το αλάτι και το πιπέρι και ανακατεύετε συνέχεια με το whip μέχρι να πήξει και να γίνει λεία. Την κατεβάζετε από την φωτιά, την αφήνετε να κρυώσει λίγο και ρίχνετε μεσα τα αυγά.. Ανακατεύετε καλά...

Σε μια γαβάθα ανακατεύετε το σπανάκι με την κρέμα γάλακτος, τα 3/4 της μπεσαμέλ και τα τυριά εκτός της παρμεζάνας.

Σε ένα βουτυρωμένο pyrex (και στα πλάγια) ρίχνετε το μίγμα με το σπανάκι, σκεπάζετε με την υπόλοιπη μπεσαμέλ και πασπαλίζετε με την παρμεζάνα..
Το ψήνετε σε προθερμασμένο φούρνο, στους 180 βαθμούς, στο κάτω ράφι, μέχρι να ροδοκοκκινήσει.

ΠΡΙΝ ΣΕΡΒΙΡΕΤΕ ΤO ΑΦΗΝΕΤΕ ΝΑ ΣΤΑΘΕΙ ΓΙΑ ΜΙΑ ΩΡΑ!!!!!

Καλή επιτυχία και καλή σας όρεξη.


Τώρα, σας αφήνω να πάω να δω τι γίνεται με το φαγητό μου (ελπίζω να μην βρω τους λαχανοντολμάδες μου να επιπλέουν στην κατσαρόλα σκόρπιοι), και τα λέμε την Δευτέρα... Φιλιά σε όλους και να περάσετε ένα υπέροχο τριήμερο!!!

UPDATE ώρα 14.30: Μόλις τελειώσαμε το φαγητό και σχεδόν δεν το πιστεύω... Έγιναν σούπερ!!! Τι συγκίνηση και αυτή... Λέτε τελικά να αφήσω την τιάρα μου και να φορέσω σκούφο σεφ? Μπα...

Παρασκευή, Νοεμβρίου 02, 2007

Ιταλικό παστίτσιο..


Το πρόγραμμα σήμερα είχε ξύπνημα νωρίς, για τα δικά μου μέτρα σχεδόν αχάραγα, γιατί η μέρα προμηνύεται δύσκολη... Αλλά με την καλή έννοια... Έχω τραπέζι σπίτι το βράδυ, άρα, έχω ετοιμασίες... Τρελές... Σας είχα γράψει ότι περίμενα πως και πως τα καινούρια καλύματα για να αρχίσουμε να καλούμε κανέναν άνθρωπο -τρελαίνομαι να έχω φίλους στο σπίτι, είναι από τα καλύτερα μου- οπότε τώρα που είναι όλα έτοιμα είπα να κάνω την αρχή... Και ενώ άλλους είχα στο μυαλό μου να καλέσω, έτυχε να έρθει ο Ζαννής στην Αθήνα για δυό μέρες και έτσι θα μαζευτούμε η παρέα του νησιού... Και η χαρά μου είναι διπλή...
Οπότε, όπως φαντάζεστε, για σήμερα προβλέπεται τρελή τρεχάλα.... Θα φύγω σε λίγο, θα πιω έναν γρήγορο καφέ με τον Μάνο και την Μαρία στο Ivy και μετά θα πάω Βασιλόπουλο... Θα επιστρέψω σπίτι να αφήσω τα ψώνια, θα πάω στη 1.30 στον Βαγγέλη να χτενιστώ και μετά θα ξεκινήσω να μαγειρεύω...
Διότι, αυτό δεν σας το είπα, εννοείται πως θα μαγειρέψω εγώ... Αυτή είναι η μισή μου χαρά άλλωστε.. Όπως και το table setting που το επιμελούμαι πάντα ιδιαιτέρως και ειδικά σήμερα που έχω τόσο καιρό να κάνω κάτι σπίτι, θα δώσω τα ρέστα μου... Αποφάσισα λοιπόν να φτιάξω ταρτάκια σολωμού, μια μεγάλη πράσινη σαλάτα και το ιταλικό παστίτσιο που έχω τάξει στον Άλκη εδώ και καιρό... Αυτό το παστίτσιο, που το κάνω σπάνια γιατί είναι μεγάλος μπελάς, είναι από τα καλύτερα φαγητά που φτιάχνω... Έτσι λέει τουλάχιστον ο αγαπημένος μου και σ' αυτό το κομμάτι είναι καλός, όπως και να το κάνουμε... Και είναι και αυστηρός οπότε δεν το λέει για να μου κάνει κομπλιμέντα... Το μόνο κακό είναι πως θέλει πολύ κατσαρολικό για να γίνει αλλά το αποτέλεσμα με δικαιώνει πάντα...
Και για να μην λέτε ότι δεν τα μοιραζόμαστε όλα σε αυτό το blog, ακολουθεί η συνταγή την οποία μου την έδωσε πολλά, πολλά χρόνια πριν η μαμά ενός παλιού μου αγαπημένου, η κυρία Φράνκα, η οποία ήταν Ιταλίδα και εκπληκτική μαγείρισα..

Ιταλικό παστίτσιο.

Υλικά

1/2 κιλό λαζάνια φύλλο
700 γρ κιμά ανάμικτο χοιρινό και μοσχαρίσιο
300 γρ μορταδέλα σε μικρά κομματάκια
300 γρ παρμεζάνα τριμμένη
1 πακέτο τυρί του τοστ
1 λίτρο γάλα
2 κουτιά ντοματάκια κονκασέ
3-4 σκελίδες σκόρδο
βασιλικό, αλάτι, πιπέρι. 1 κουταλάκι ζάχαρη
2 κουταλιές βούτυρο
5 κουταλιές αλεύρι
1 ποτήρι λευκό κρασί

Εκτέλεση

Σωτάρουμε τον κιμά με λίγο λάδι και σβύνουμε με το κρασί. Προσθέτουμε τα ντοματάκια, τον βασιλικό, το σκόρδο, την ζάχαρη, το αλατοπίπερο, την μορταδέλα και τα αφήνουμε να βράσουν μέχρι να πήξει η σάλτσα.
Σε ένα κατσαρολάκι λιώνουμε το βούτυρο με το αλέυρι, ρίχνουμε το γάλα χλιαρό λίγο- λίγο και μετά τα τυριά. Ανακατεύουμε συνέχεια για να μην σβωλιάσει και μόλις πήξει το κετεβάζουμε από την φωτιά.
Σε ένα pyrex βαθύ, βουτυρωμένο, βάζουμε μια στρώση λαζάνια έτσι ώστε να πάνε και στα πλάγια. Ρίχνουμε 5-6 κουταλιές μπεσαμέλ, την απλώνουμε, μια στρώση κιμά, πάλι μακαρόνια αλλά όχι άλλα στα πλάγια, κιμά και τελειώνουμε με την μπεσαμέλ.
Προθερμένουμε τον φούρνο στους 180 βαθμούς και το ψήνουμε στην μέση μέχρι να χρυσίσει.. (Ανάλογα με τον φούρνο θέλει από τρία τέτατρα μέχρι μία ώρα) Πριν το κόψουμε το αφήνουμε τουλάχιστον μισή ώρα να σταθεί...

Να το κάνετε και θα με θυμηθείτε... Μιλάμε για κορυφαία λιχουδιά...
Πίσω στα βραδινά, ξέχασα να σας πω ότι κάποιος θα λείπει από την παρέα... Ποιός? Ο Droopy που θα τον πάω το απόγευμα στην μαμά μου.... Διότι τραπέζι με τον Droopy στο σπίτι δεν γίνεται... Πέρα από το ότι είναι λαίμαργος και ζητιανεύει διαρκώς μπουκίτσες με τα σάλια να κρέμονται, είναι και πολύ εκδηλωτικός... Όπου κάνει τρελές χαρές σε όλους, επίσης με τα σάλια να κρέμονται, μια που είναι σαλιάρης λόγω κατατομής ο καημένος, οπότε δεν είναι και το καλύτερο για τους καλεσμένους μας... Θα πάει στην "γιαγιά" του να μείνει λοιπόν για σήμερα το βράδυ και για να μην είναι μόνος του θα πάει και ο Άρις εκεί όταν τελειώσει με ένα πάρτυ που είναι καλεσμένος...
Τα υπόλοιπα θα σας τα πω αύριο, μαζί με φωτογραφίες από το table setting μου διότι είπαμε να είμαστε διακριτικοί αλλά δεν νομίζω να παρεξηγηθούν τα πιάτα και τα ποτήρια... Φιλιά...

Υ.Γ. Το χτεσινό μου ραντεβού πήγε πολύ καλά και έχω ήδη και άλλα δύο για την επόμενη εβδομάδα οπότε θα σας πω τα νέα όλα μαζί όταν θα είναι οριστικά... Σας ευχαριστώ όλους όμως για το support και για την θετική ενέργεια!!!!



Τετάρτη, Ιουνίου 20, 2007

Περί μαγειρικής...( Και η λαζανάδα της μαμάς μου)

Η σχέση μου με την μαγειρική είναι μάλλον παράξενη... Για την ακρίβεια ξεκίνησα να μαγειρεύω σχετικά πρόσφατα, μια που το διαδικαστικό κομμάτι του τι θα φάμε σήμερα δεν μπόρεσα ποτέ να το διαχειριστώ σωστά με αποτέλεσμα τα deliveries της περιοχής μας να με έχουν ανακυρήξει σε μέγα χορηγό... Ο Άρις μεγάλωσε με deliveries... Όχι πίτσες και σουβλάκια, δηλαδή όχι μόνο, αλλά και διάφορα μαγειρευτά μια που είχα ανακαλύψει φοβερό μαγαζί που χρησιμοποιούσε βιολογικά προϊόντα, με take away από τον αγαπημένο κύριο Χρήστο στον Κίτσουλα, και φυσικά τρώμε συχνά και εκτός... Ελάτε όμως που τρία χρόνια πριν πήρε ανάποδες το παιδί και ήρθε να μου κάνει παράπονα... "Μαμά, δεν γίνεται να μην μαγειρεύεις... Όλες οι μαμάδες μαγειρεύουν και από σήμερα εγώ δεν ξανατρώω απ' έξω". Τελεία και παύλα... Αδιαπραγμάτευτος... Βρε καλέ μου, βρε χρυσέ μου... Βρε πόσα παιδάκια έχουν φάει στην Σπονδή τόσες φορές όσες εσύ, βρε ποιός σημαθητής σου ξέρει τι είναι Nobu... Τίποτα... Οπότε, τι ν ακάνω η μάνα, ξεκίνησα να μαγειρεύω... Κάτι μακαρόνια, κάτι μπιφτέκια στον φούρνο, κάτι λαδερά στην αρχή αλλά το ρεπερτόριο ήταν φτωχό και επαναλαμβανόμενο... Και το κοινό δυσαρεστημένο.. Έτσι, άρχισα να μαζεύω συνταγές... Και να προσπαθώ να τις εκτελέσω φυσικά και όχι δια ριπής οπλοπολυβόλου....
Όπου το δύσκολο φυσικά δεν είναι να βάλεις τα υλικά στην κατσαρόλα, στο ταψί ή όπου πρέπει να τα βάλεις τέλος πάντων... Το δύσκολο είναι να ακολουθήσεις την συνταγή... Διότι υπάρχουν συνταγές για κανονικούς ανθρώπους και υπάρχουν και συνταγές για τελειωμένους chefs.. Οι πιο ενδιαφέρουσες, δυστυχώς, ανήκουν στην δεύτερη κατηγορία... Ακαταλαβίστικες τελείως, με συνωμοτικά τύπου "αλεύρι όσο πάρει" , που πως θα καταλάβω εγώ πόσο αλεύρι πρέπει να πάρει, με υλικά απίθανα και με βαθμό δυσκολίας 100!!! Με τον καιρό έχω καταλήξει πως οι καλύτερες συνταγές που μπορεί να τις κάνει οποιοσδήποτε είναι αυτές του Ηλία Μαμαλάκη, και καλές συνταγές, επίσης βατές δίνει και η Μαρία Χαραμή.. Από chef συνταγή μην ζητήσετε ποτέ... Θα γίνουν τα νεύρα σας κρόσια, η κουζίνα σας θα μοιάζει βομβαρδισμένη και τελικά, θα μείνετε και νηστικοί γιατί κάπου στην μέση της διαδρομής θα εγκαταλείψετε το project και θα πέσετε στα Simply Burgers...
To make a long story short, το αστείο με όλα αυτά είναι ότι ο άντρας μου που είναι του καλού φαγητού και έχει άποψη θεωρεί πως τα δέκα πράγματα που έμαθα να φτιάχνω μέσα σε αυτά τα τελευταία χρόνια που ασχολούμαι τα φτιάχνω πολύ καλά... Και μια που όποιος έχει φάει σπίτι μου μια χαρά έχει περάσει, μπορεί και να έχει δίκιο... Τα γράφω όλα αυτά για να σας πω ότι το χτεσινό girls πήγε σούπερ και τα λαζάνια έγιναν θεϊκά.. Η συνταγή είναι της μαμάς μου και επειδή είναι πάρα πολύ εύκολη αλλά και πάρα πολύ νόστιμη σας την γράφω παρακάτω... Να ζητήσω από την αρχή την επιείκια των μαγείρων της παρέας.. Μικάμε για ένα απλό νόστιμο φαγητό που δεν διεκδικεί δάφνες πρωτοτυπίας αλλά θα σας βγάλει ασπροπρόσωπους όταν θελήσετε να μαγειρέψετε κάτι που αυτό θα ψήνετε στον φούρνο και εσείς θα χαζολογάτε με τους καλεσμένους σας... Μαζί με μια ωραία σαλάτα και ένα γλυκάκι είναι μια χαρά ιδέα... Πάμε λοιπόν:

Λαζανάδα της μαμάς μου.
500 γρ. λαζάνια
400 γρ. παρμεζάνα τριμμένη
400 γρ.γραβιέρα πικάντικη τριμμένη
6 φέτες ζαμπόν
1 κονκασέ
500 γρ.κρέμα γάλακτος
αλάτι- πιπέρι.
Βάζουμε σε ένα κατσαρολάκι το κονκασέ, λίγο βούτυρο, ένα ποτήρι νερό, αλάτι και πιπέρι και το βράζουμε μέχρι να γίνει πηχτή σάλτσα. Βράζουμε τα λαζάνια για 5 λεπτά και τα σουρώνουμε. Σε ένα pyrex ρίχνουμε τα μισά τυριά, τα μισά λαζάνια, το ζαμπόν κομμένο σε κομάτια, την σάλτσα, τα υπόλοιπα λαζάνια και από πάνω τα υπόλοιπα τυριά. Μισή ώρα πριν το ψήσουμε το περιχύνουμε με την κρέμα γάλακτος. Προθερμαίνουμε τον φούρνο στους 200 βαθμούς, βάζουμε την σχάρα στην κάτω θέση και ψήνουμε στους 180 βαθμούς μέχρι να γίνει χρυσαφένιο από πάνω... Το αφήνουμε πέντε λεπτά να σταθεί και το σερβίρουμε...
Εγώ εχτές έφτιαξα και μια μεγάλη σαλάτα με ρόκα μυκονιάτικη, ντοματίνια σαντορίνης, καπαρόφυλα, καυτερές πιπεριές ψιλοκομμένες, μοτσαρελάκια, κρουτονς και vinegraite και ταίριαξε μια χαρά... Ήπιαμε Βιβλία Χώρα ροζέ και μετά είχαμε γλυκά από το Mantarini το καινούριο ζαχαροπλαστείο που άνοιξε στην Αγία Άννα στο Γιαλό... Lemon pies, cheese cake με βύσινο και μπακλαβάδες με σοκολάτα... Ναι, δεν ήταν ακριβώς διαίτης η βραδιά αλλά μείναμε μέχρι τις 2.30 να χαζογελάμε στην βεράντα και θα το ξανακάνουμε soon...
Υ.Γ. Τελικά το σύμπαν έχει πολύ χιούμορ... Βρέθηκα εγώ να δίνω συνταγή στο internet... Τελικά, έχει ο Θεός για όλους!!! :-)